France |
Volg ons via | | | | Contact

Tanger 2016 – I

 

 

Na het succes in 2015 moest er wel een vervolg aan dit project gegeven worden.
Voortbordurend op de vele dingen die goed gingen werd er al in een vroeg stadium regelmatig gebrainstormd over hetgeen dat nog beter en nog efficiënter moest gebeuren. Met de tomeloze inzet van vele geweldige vrijwilligers werd niets aan het toeval overgelaten.

Op zaterdag 16 april 2016 vetrokken we dan eindelijk vanaf Amsterdam Schiphol naar Tanger Airport. Het team dat zou afreizen naar Marokko bestond uit dr. Abdelali Bentohami (voorzitter en oprichter Santé Pour Tous), dr. Ype Henry (oogarts), Naima Azaaj (operatie-assistente), Theo Juffermans (medisch technicus), Anne van der Weijden (bestuurslid en fotografe) en ik, Mustapha el Kandoussi (vrijwilliger en 6e-jaars geneeskundestudent).

Aangekomen in Marokko werden we keurig opgewacht door een aantal leden van de stichting Waladi Foundation, waarmee regelmatig een prettig samenwerkingsverband bestaat. Zij brachten ons naar het hotel. Op zondag stond er enige sightseeing op het programma. Samen met de Waladi Foundation zijn we naar Tetouan (zo’n 60 km vanuit Tanger) geweest om gewapend met de camera de toerist uit te hangen. Echter fanatiek als we waren domineerde slechts een enkel onderwerp het gesprek, namelijk het cataractproject dat de volgende dag van start zou gaan.

Maandag vroeg in de ochtend was het dan zover. We vertrokken naar ziekenhuis el Kortobi waar we keurig opgevangen werden door de plaatsvervangende directeur. Voor Abdelali, Ype en Theo was het de tweede keer; zij werden dan ook als ware helden ontvangen. Nadat dr. Idrissi (oogarts in ziekenhuis el Kortobi) ook was gearriveerd begonnen hij en Ype al snel met opereren. De patiënten druppelden namelijk al snel binnen, met als resultaat dat diezelfde dag 28 patiënten geopereerd werden aan hun cataract. In totaal werden die week maar liefst 117 patiënten geholpen.

Al tijdens de eerste dag werd duidelijk dat de vele brainstormsessies hun vruchten zouden afwerpen. Vanaf het eerste moment tot aan het einde van het project zat de systematiek er goed in. De patiënten, vooraf geselecteerd door de plaatselijke oogartsen, meldden zich op de polikliniek oogheelkunde. Daar werd de biometrie (lensberekening) gecontroleerd en kregen ze pupilverwijdende druppels toegediend. Per groep van vier werden de patiënten vervolgens door een medewerker van de operatiekamers richting het complex begeleid. In een kamertje tegenover het complex werden de patiënten vervolgens geregistreerd. Daarnaast vond er een kort onderzoek plaats, waarbij naast het cataract eveneens de rest van het oog werd beoordeeld. Al deze karakteristieken werden opgenomen en keurig bijgehouden in een dossier. Na het toedienen van een extra pupilverwijdende druppel trad de patiënt het operatiecomplex binnen. In een klein kamertje voor de operatiekamer onderging de patiënt plaatselijke verdoving, waarna hij of zij geopereerd werd. Na de operatie werd de patiënt door diezelfde medewerker weer opgehaald, ontving de nodige medicatie en werd herenigd met zijn of haar familie. Patiënt kreeg uiteindelijk nog wat aanvullende informatie en werd op het hart gedrukt om de volgende ochtend zich te melden voor de nacontrole.

Die nacontroles vonden elke vroege ochtend plaats, nog voordat er geopereerd werd. Met een opkomstpercentage van boven de 90% was dit aanzienlijk meer dan vorig jaar. Persoonlijk was dit voor mij het mooiste moment van de dag. De emotie op het moment dat het oogverband eraf gehaald wordt en zij hun ogen weer openden is met geen enkele camera vast te leggen. De dankbaarheid die volgt op het moment dat hij of zij weer wat ziet, ook al is het nog maar weinig, en te horen krijgt dat het er goed uitziet is met geen woord te beschrijven. En de intensieve inzet en hele lange dagen die we doorbrachten in het ziekenhuis plots vergeten.

Uiteindelijk werd net zoals bij elk project de succesvolle week afgesloten met een traditioneel diner voor alle vrijwilligers. Namens Santé Pour Tous dank ik alle vrijwilligers en natuurlijk de donateurs uit Nederland en Marokko voor hun bijdrage aan het mogelijk maken van dit geweldige project. Ik voel me werkelijk vereerd om deel uit gemaakt te mogen hebben van dit project en weet zeker dat er nog vele zullen gaan volgen.

Mustapha el Kandoussi

Trotse vrijwilliger